aşk nedir

Seni sevmem için sana dokunmam gerekmiyor... El ele yollarda dolaşmam, insanların gözleri önünde öpüşmem gerekmiyor... Hatta öpüşmem de gerekmiyor. Gözlerinle konuşmak, gözlerimle konuşman yetiyor. Sevgini hisetmem için göstermen gerekmiyor... Kalbinin atışını görmem için ten tene olmamıza da gerek yok. Havada yayılıyor hissettirdiklerin, bedenime doluyor. Vuslat yormuyor, aşkın kendisini anlatıyor. Kuru kıskançlıklarımız, kavgalarımız da yok, saf bir sevgi sarıyor sen ve bende beni... Kokun burnuma dolduğunda tüm ruhun içime doluyor. Parfümün değil, parfümünle taşınan senin kokun...

Sözleşmelerimiz yok. Ne aldattığını ne de aldattığımı düşünüyoruz. Ne sen benimsin ne de sen benim. Ama gözlerimiz doluyor sebepsiz; bir fincan kahveyi yudumlarken. Özlem bize eşlik ediyor. Birbirimize ait olmamanın hafifliğinde, aşkın ağırlığı eziyor yüreklerimizi...

“Seni Seviyorum” demedik birbirimize... Duymaya hiç ihtiyaç duymadık ki... Sen benim “aşk” tarifim oldun giderken bile...

Ben seni aradım vuslatın olmadığı her dokunuşta, bedende, adı aşk konmuş tüm kayboluşlarda. Sen kabını bulamayan sevdam oldun. Ruhumun kabı olmuş bedenimin ötesinde, özümü yaratan yaradanın siluetinde.

Gözlerim uzaklara dalıp gittiğinde, yalnızlığım her defasında tokat gibi yüzüme indiğinde gökyüzüne bakıp sende olan sensizliği tattım her hücremde, soluğumda, seninle hızlanan kalbimin atışlarında... Sen, sensizliğin ta kendisiydin.

Burada “sen” dediğimi, eli kolu bacağı olan beden sanacaklar... Burada sen dediğim, boşlukta bir bulut, duman olan tanımsız aşk... Suni kıskançlıkların altında ezilen aşk parodilerinin sahnesinde, prangalarla süslenmiş boğulmakta olan sevdalıların dünyasında kim anlayacak beni? Ben aşka âşık oldum. Ben sana âşık oldum. Aşkın en saf haline, aşkın kendisine...

Senin altın tabaklara, makyajlanmış bedenlere, dekorlara ihtiyacın yok. Hepimizin üzerinde, içinde olduğumuz hava gibi özgürce dolaşırken, seni kaba doldurmaya çalıştıkça kaçıranlara inat yaşamaya çalışıyorum seni... Ey aşk... Hava gibi, su gibi, ekmek gibi avucumda, yanı başımda...

Bebelere hayat veren, sebepsiz gülücükleri insanların yüzüne getiren sen, ne kadar çok anlatılmaya çalışıldın. Kitaplara sığmadı, ansiklopediler yazıldı üzerine.. Sözlüklerin bile var. Sen boşlukta süzülürken tüm asaletinle, seni cümlelere taşımaya çalıştı nice şairler, yazarlar, besteciler... Sen, onlara “siz ne yapıyorsunuz” dercesine gülümsedin. Sen en saf, en yalın halinle ortalıkta dolaşırken, sana yüzlerce sıfat, tarif oturttular. Sıyrıldın, içlerinden geçtin gittin. Seni, dağların tepesinde, yüreklerinin en derinlerinde aramak zorunda kalanlar tüm bedenlerini sarmana rağmen göremediler seni... Seni sandıkları yansımalarını tutmak için imzalar attılar. Kurallar silsilesi yarattılar “On Emir”den güçlü... “Başkasına bakmayacaksın”, “İstediğimde yanımda olacaksın”, “Beni mutlu edeceksin”, “Sevdiğini göstereceksin”... Karşılığında ben de seni seviyor olacağım. Sana âşık olacağım... Senin sonsuzluğunda, senin özünde, anlamsızlığın boşluğunu yarattılar.

Hava soğuk... Yakalarını kaldırdığım pardesüm rüzgârı kesmiyor. Elimde sigaram, gözümün önünde dumanı... Deniz, uçsuz bucaksız uzanıyor sahildeki bu fenerin önünde... Sırtım fenerin soğukluğu kadar, senin sıcaklığını hissediyor. Sen her yerdesin biliyorum. Soluduğum havada, içtiğim suda, ensesini kaşıdığım sokak köpeğinin gözlerinde... Sen, “ben”sin... Sen, evrenin kendisisin... Ey aşk, sen var oluşun ta kendisisin...


aret vartanyan

" Sonraki işim düşünmek oldu. 

Kendimi onsuz düşünmek. 

Anlatabiliyor muyum?"

 Özdemir Asaf

Dostun biri sana kötülük ederse, 
şöyle de: 

‘Bana ettiğini sana bağışlıyorum; 

ama 

kendine ettiğini, 

onu nasıl bağışlarım?’ 

Friedrich Nietzsche

"Her yazdığın kitap, 

her kurduğun saf cümle, her çaldığın müzik, 

her kıpırdadığın dans, 

içine düşen o mucizevi hayalin kötü bir kopyası olacak. 

Ne yapsan gözlerini çıkarıp bir başkasına veremeyeceksin. 

Kitapların, cümlelerin, müziğin 

ve 

dansın asla yetmeyeceğini, 

anlatamayacağını kabul edeceksin. Yetineceksin."

Ece Temelkuran

Kızlarını okutmayan millet, 

oğullarını manevi öksüzlüğe mahkum etmiş demektir, 

hüsranına ağlasın.

Tevfik Fikret

sonra bir sabah seni gördüm..

sonra bir sabah daha gördüm..

sonra hep seni gördüm…

Ah Muhsin Ünlü

Gülüşümü ıslattım -kar yağdı bütün gün- 

Daha yağsın 

..

Özlemim sanadır, 

Varsın kar yağsın, 

Daha yağsın 

Seni andırıncaya kadar.

Edip Cansever

“saçlarınla oynayacağım, 

dudaklarımı çenene dayayacağım 

ve 

bana sarılacağın sessiz bir gece için 

“beklediğim tüm sabahlar sen ol” 

diye yalvaracağım. 

kendimi yok ederken bir yalanı yaşattığımı bilerek, 

sonuna kadar! 

neye içimdeki kızgınlık? 

inan kölesi olabilirim gözlerime saldığın derinliğin…”

Umay Umay

” Odan dağınıktır, tütün kokuyordur

Okusan da dilsizdir kitaplar

Bir fotoğraf düşer ansızın

Cam kesiği gülüşlerdir kanayan

Pencerende solgun bir ayışığı

Mahçup bir duruşla bakarsın

Susarsın.

Sükût iyi gelir belki. “

-Ahmet Telli

❝Hiç kimsenin kafesine

koyamayacağı bir kuş

kaçmasını öylesine

uçmasını böylesine unutmuş

bir insan sesine gelip konmuş❞ 

-Özdemir Asaf

❝Bana, dedi, bir isim ver, varlığım olsun. 

Durdu, aklından yeni bir şey geçti. 

Bana, sen isim ver, varlığım senin olsun.

Bana öyle bir isim ver ki senin adının yanında dursun. 

Seni anan beni de ansın. 

Seni hatırlayan beni hatırlamadan olmasın. 

Bir “ile” koy aramıza bizi birbirimize bağlasın.,❞

 -Nazan Bekiroğlu  

❝Aynı günde dört mevsime şahit olmak gibi bir şey bu.

Önce özlüyor, sonra ağlıyor, akşamları küsüyor, geceleri çok seviyorum❞ 

-Özdemir Asaf 

“Bir kadının kaderi; sevdiği adamın ihanetiyle,
Sevmediği adamın sadakatı arasında çizilir..”

Leo Tolstoy

”.. Ama ayaklarını seviyorum..

çünkü onlar; 

toprakta, 

rüzgarda, 

sularda yürüdüler.. 

Beni bulana kadar..” 

Pablo Neruda

“seni bir yabancı gibi karşıma alıp

bunun dayanıklı bir şey olmadığını

sürekli kılınamadığını, çünkü aşkın

yapılan bir şey olmadığını,

başlangıçta bir melek konduğunu

sonunda bir kelebek öldüğünü,

yani kısacık sürdüğünü, oysa hayatın

bir korkular ve alışkanlıklar bütünü

olduğunu,

bütün bunları sana

nasıl anlatacağım ?”

Birhan Keskin

Gözümün önünde ve fakat artık uzak.

Özlemek biraz da böyle bir şey.

Tarık Tufan 

❝Sen güzel insansın

herkes biliyor bunu

yaramı alıp uzak şehirlere gidiyorsun

saçlarımı düz bir denize ısmarlıyorum

utanma! ayıp değil ki bu

bak ben utanıyor muyum?

kanayana kadar dizlerim, misket oynarken

hem, unutma herkes birilerinin yarasını taşır uzaklara.❞ 

Birhan Keskin 

❝Birini sevmek, ömürden koca bir parça vermektir. 

Kendine saklayacağın, 

öğreneceğin, eğleneceğin vakti, 

başkasına hediye etmektir.❞ 

Chuck Palahniuk

mutluluğun sana verdiği tatili yaşıyor

bir açılıp bir kapanıyor kirpiklerin

bilmem alınır mısın söylesem

unutulmuş bir çirkinlikten başlıyor güzelliğin.

                                              E.Cansever

Geçmişte yaşadıklarım bana şunu öğretti: 

Hepimiz bu dünyaya, hayatımızı en iyi şekilde yaşamak için geliyoruz 

ve inanın bana, hayat saklanarak, umutsuzluklarla, pişmanlıklarla harcanamayacak kadar kısa. 

Dertler ve sıkıntılarla boğuşurken her gün, 

bir öncekinin aynısı gibi görünmeye başlıyor. 

Oysaki her yeni gün kendi mucizelerini de beraberinde getiriyor. 

Hem de en beklenmedik anlarda…

Doğduğumuz andan itibaren hepimize birer yumak iplik veriliyor; 

bundan mutluluğun desenlerini örmek ise bizim elimizde…